Dr inż. Dorota Olejnik

 

Dr Dorota Olejnik

Stanowisko: Adiunkt

Pokój: 14

Telefon: 42 631 35 98

E-Mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

 


Wykształcenie:

Politechnika Łódzka, Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska, 1996r., inż. Ochrony Środowiska, temat pracy inżynierskiej -„Oznaczanie stężeń krytycznych detergentów w wodzie”

Politechnika Łódzka, Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska – studia magisterskie, 1997r., mgr inż. Inżynierii Środowiska, temat pracy magisterskiej - „Zastosowanie metod zaawansowanego utleniania do degradacji detergentów niejonowych”

Politechnika Łódzka, Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska-studia doktoranckie - Inżynieria Chemiczna w Ochronie Środowiska, 2001r., doktor nauk technicznych w zakresie inżynierii chemicznej, temat pracy doktorskiej - „Degradacja wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w roztworach wodnych metodami pogłębionego utleniania”


Wybrane publikacje:

Liwarska-Bizukojć E., Olejnik D., Delbeke E.I.P., Van Geem K.M., Stevens C.V., Evaluation of biological properties and fate in the environment of a new class of biosurfactants, Chemosphere, 2018, 200, s 561-568.

Selected sophorolipid quaternary ammonium salts (SQAS), being a new class of modified biosurfactants, were studied in this work for the first time with regard to their biodegradability and fate in the environment. It was made to find whether environment-friendly bioproducts like biosurfactants are still safe to the environment after their chemical modification. The susceptibility of these SQAS for biodegradation was estimated together with the evaluation of their influence on activated sludge microorganisms. Additionally, the mechanisms of removal of the SQAS from wastewater and from the aquatic environment, were analysed. The evaluated SQAS were potentially biodegradable, although none of them could be classified as readily biodegradable. The biodegradation degrees after 28 days ranged from 4 to 42%, dependent on the SQAS tested, i.e. below the required OECD 301D Closed Bottle Test level of 60%. Simultaneously, the analysis of the mass spectra revealed the presence of the breakdown products of each SQAS studied. Biodegradation was preceded by sorption of the SQAS on sludge particles, which occurred to be a main mechanism of the removal of these newly synthesized biosurfactants from wastewater. The mean degree of sorption calculated on the basis of SQAS determination was from 75 to 96%, dependent on the studied SQAS. The presence of SQAS in wastewater did not deteriorate the operation of the activated sludge system, although the products of the SQAS biodegradation remained in the liquid phase and might contribute to the increase of COD of the effluent to be introduced to the environment.

 

Liwarska-Bizukojć E., Chojnacki J., Klink M., Olejnik D.,.Effect of the type of the external carbon source on denitrification kinetics of wastewater, Desalination and Water Treatment, 2018, 101, s 143-150.

The effective denitrification in conventional wastewater treatment plants (WWTPs) requires maintaining the concentration of organic carbon compounds on the sufficient level in the biological reactor. There are many so-called external carbon sources used for this purpose. In this paper, the effect of addition of various external carbon sources on denitrification kinetics was described. The tests were performed with the use of real municipal wastewater from the full-scale WWTP in Zgierz (Poland). Three external carbon sources were selected, that is, acetic acid and two yet untested commercial compounds being the mixtures of various organic and some inorganic substances. One of the commercial carbon sources was glycerine-based, while the second one alcohol-based. Apart from organic carbon both commercial carbon sources contained nitrogen and phosphorus at relatively high amounts and in the case of one of them it exceeded 1,000 mg NH4 +–N L–1. This compound had the lowest potential of denitrification equal to 0.102 mg NO3 –N mg COD–1. Although the ratios of nitrogen to chemical oxygen demand (COD) of both commercial compounds did not exceed 2.5%, which indicated that the denitrification potential of these carbon sources should not be decreased, lower rates of denitrification were observed in the tests with the use of them. When acetic acid was the external carbon source, denitrification was the fastest and its rate increased from two- to three-fold in comparison with the commercial carbon sources tested. These experiments indicated that heretofore assumed critical values of nitrogen to COD ratio for external carbon sources should be verified.

 

Liwarska-Bizukojć E., Olejnik D., Gałamon M., Bernat P., Adaptacja osadu czynnego do ścieków zawierających wybrane mikrozanieczyszczenia. Gaz, Woda i Technika Sanitarna, 2017, 91(8), s 340-343.

Adaptacja osadu czynnego do ścieków zawierających wybrane mikrozanieczyszczenia Acclimation of activated sludge to wastewater containing the selected micropollutants Ewa Liwarska-Bizukojć, Dorota Olejnik, Małgorzata Klink, Przemysław Bernat*) Keywords: micropollutans, EE2, DCF, 4NP, adaptation, activated sludge Summary The article presents results of adaptation of activated sludge to wastewater containing micropollutants such as 17α-ethinylestradiol (EE2), diclofenac (DCF) or 4-nonylphenol (4NP). It was found that the acclimation of activated sludge organisms to synthetic wastewater containing one of micropollutants studied ran correctly and the presence of micropollutants did not deteriorate biological wastewater treatment processes. Also, the obtained degrees of removal of micropollutants in the activated sludge system were satisfactory. They were in agreement with the values found in literature. The highest removal degrees were obtained for EE2 (93%) and 4NP (70%), while the lowest one for DCF (57,6%). Słowa kluczowe: mikrozanieczyszczenia, EE2, DCF, 4NP, adaptacja, osad czynny Streszczenie W artykule przedstawiono wyniki adaptacji osadu czynnego do ścieków zawierających w swoim składzie mikrozanieczyszczenia, takie jak 17α-etynyloestradiol (EE2), diklofenak (DCF) lub 4-nonylofenol (4NP). Stwierdzono, że osad czynny dość dobrze adaptuje się do ścieków syntetycznych zawierających jedno z badanych mikrozanieczyszczeń, a ich obecność nie zakłóca procesu biologicznego oczyszczania ścieków. Uzyskane efekty usunięcia badanych mikrozanieczyszczeń metodą osadu czynnego są również zadowalające i zgodne z wartościami podawanymi w literaturze. Najwyższy stopień usunięcia uzyskano dla EE2 (93%) oraz dla 4NP (70%), a najniższy dla DCF (57,6%).

 

Olejnik D., Czubakowska P., Badanie wybranych parametrów fizyczno-chemicznych wód ze studni głębinowych z terenu Łodzi, Technologia i Jakość Wyrobów 62, 2017, s 161-169.

Wody ze studni głębinowych cieszą się zwykle dużym zainteresowaniem okolicznych mieszkańców, pobierają oni wodę z tych ujęć przede wszystkim w celach konsumpcyjnych, twierdząc, że jest ona smaczniejsza i zdrowsza od dostępnej w kranach. Niestety wody podziemne mogą zawierać substancje mineralne i organiczne w stężeniach przekraczających wartości dopuszczalne dla wód do picia i na potrzeby gospodarcze. Przeprowadzone badania wykazały, że pobieranie wody z ujęć głębinowych przez mieszkańców Łodzi na cele konsumpcyjne jest uzasadnione. Należy pamiętać jednak o tym, że woda ze studni głębinowych nadaje się tylko do spożycia bezpośredniego gdyż w wyniku długotrwałego przechowywania istnieje ryzyko rozwoju organizmów mogących szkodzić zdrowiu.

 

Sakson G., Olejnik D., Metale ciężkie w ściekach opadowych odprowadzanych ze zlewni miejskiej jako kryterium możliwości ich zagospodarowania, Gaz, Woda i Technika Sanitarna, 2013, 87(3), s 135-139.

W artykule przedstawiono wyniki badań stężenia podstawowych metali ciężkich (cynku, miedzi, ołowiu i kadmu) w spływach opadowych odprowadzanych z dachów i ulic. Otrzymane wyniki przeanalizowano pod kątem wpływu parametrów opadu na ich wartość. Biorąc pod uwagę zagrożenie dla jakości wód podziemnych oceniono możliwości odprowadzania tych spływów poprzez urządzenia infiltracyjne do gruntu.

 

Lodyga-Chruścińska E, Sykuła-Zając A, Olejnik D., Determination of nickel in Polish brands of margarines, Food Additives and Contaminants: Part B Surveillance, 2012, 5(4), s 251-254.

Nickel is used in the production of margarine as a catalyst for hydrogenation. This may lead to the presence of its residues in the products and could cause allergic reactions. Therefore, monitoring of this metal in foods is essential for consumers. The described liquid sampling AAS procedure allows product control. Nickel was determined in 10 brands of margarine, and only in 3 samples its content was below the acceptable limit of 0.2 mg kg(-1).

 

Olejnik D., Wojciechowski K., The conception of constructed wetland for dyes removal in water solutions, Chemik, 2012, 66(6), s 611-614.

Constructed wetlands (CWS) are ecological systems that combine biological, chemical and physical processes in an engineered and managed system. Successful designing and operation of CWS required a basic knowledge and understanding of the components and the interrelationships that compose the system. The aim of this work is to evaluate the possibility of application of CWS for treatment of textile wastewater. This paper is also a review of so far obtained literature data concerning dyes and dyeing wastewater treatment in CWS with the help of various plant species.

 

Liwarska-Bizukojc E., Olejnik D., Biernacki R., Ledakowicz S., Calibration of a complex activated sludge model for the full-scale wastewater treatment plant, Bioprocess and Biosystems Engineering, 2011, 34 (6), s 659-670.

In this study, the results of the calibration of the complex activated sludge model implemented in BioWin software for the full-scale wastewater treatment plant are presented. Within the calibration of the model, sensitivity analysis of its parameters and the fractions of carbonaceous substrate were performed. In the steady-state and dynamic calibrations, a successful agreement between the measured and simulated values of the output variables was achieved. Sensitivity analysis revealed that upon the calculations of normalized sensitivity coefficient (S i,j ) 17 (steady-state) or 19 (dynamic conditions) kinetic and stoichiometric parameters are sensitive. Most of them are associated with growth and decay of ordinary heterotrophic organisms and phosphorus accumulating organisms. The rankings of ten most sensitive parameters established on the basis of the calculations of the mean square sensitivity measure (δjmsqr ) indicate that irrespective of the fact, whether the steady-state or dynamic calibration was performed, there is an agreement in the sensitivity of parameters.

 

Miller J.S., Olejnik D., Photolysis of polycyclic aromatic hydrocarbons in water. Water Research, 2001, 35, s. 233-243.

The decomposition of benzo[a]pyrene (BAP), chrysene (CHR) and fluorene (FLU) in an aqueous solution by means of photolysis has been studied. The influence of initial polycyclic aromatic hydrocarbons' (PAHs) concentration, pH of the reaction mixture, temperature, presence of oxygen and tert-butyl alcohol (t-BuOH) on the degradation rate has been observed. BAP and CHR are decomposed by a mechanism different than FLU. Quantum yields of the photolytic decomposition of BAP, CHR and FLU were determined and equal 0.014, 0.0031 and 0.0038, respectively.

Copyright © Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska

Ten serwis używa plików cookies. Niektóre z plików cookie są niezbędne do prawidłowego działania tego serwisu i już mogły zostać zapisane w folderze przeglądarki. Mogą Państwo je zablokować lub usunąć, jednak część witryny może przestać działać prawidłowo. Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj Politykę plików cookies.

Akceptuję pliki cookies.